SPRAAK- EN TAALSTOORNISSEN

Over het algemeen is spraak en taal een vaardigheid waarbij iemand niet vaak stilstaat; het gaat over het algemeen vanzelf, behalve wanneer men moet spreken op een belangrijk, beslissend of publiek moment zoals tijdens een sollicitatiegesprek of openbare speech. Voor iemand met problemen op het gebied van spraak en/of taal is communicatie niet zo vanzelfsprekend en zorgeloos; hij of zij moet – afhankelijk van de aard en de ernst van de stoornis – continu veel moeite doen om verstaanbaar te zijn of begrepen te worden. Dit kan enorme gevolgen hebben voor de mate waarin iemand (verbale) sociale contacten heeft. Iemand met een spraakstoornis kan bijvoorbeeld veel tijd en energie steken in het ontwijken van situaties waarin gesproken moet worden, of in het vermijden van bepaalde (problematische) spraakklanken wanneer hij/zij moet praten. De persoonlijke ontwikkeling kan hierdoor ernstig ontregeld raken.

Spraak- en Taalstoornissen vormen samen het terrein van de communicatiestoornissen. Iemand kan een spraakstoornis hebben, een taalstoornis, of een combinatie van beiden. Hierbij komt het vaak voor dat iemand met een taalstoornis ook een spraakstoornis heeft. Andersom is de combinatie minder vaak aanwezig: iemand met een spraakstoornis heeft vaker alleen een spraakstoornis dan de combinatie van een spraak- en een taalstoornis.

Binnen de spraakstoornissen komen veel verschillende soorten problemen voor die allemaal per persoon kunnen verschillen in ernst. Er zijn bijvoorbeeld mensen die problemen hebben met het vormen van verstaanbaar stemgeluid (dit wordt een stemstoornis genoemd), of met het verwerken van door anderen gesproken taal (dit noemt met een receptieve taalstoornis). Ook problemen met het beheersen van de snelheid en het ritme van de eigen spraak (voornamelijk bekend als ‘stotteren’) komen voor.

Taalstoornissen kunnen zeer divers zijn, meer hierover bij het onderdeel ‘Taalstoornissen’.


Leave a Reply